|
De jeneverbes is een struik die tot de familie van de coniferen behoort. Hij kan een hoogte van drie meter bereiken en er staan naalden aan. In Europa is de struik algemeen verspreid, hij groeit er overal in het wild. De bessen zijn de vruchten, zij worden in de herfst geoogst en het duurt twee tot drie jaar om te rijpen.
De culinaire en geneeskrachtige eigenschappen van de jeneverbes zijn al gekend van in de Oudheid. In die tijd hadden onze voorvaderen de gewoonte hun doden te begraven met eten en drinken. In die graven werden ook jeneverbessen gevonden. Tijdens het Romeinse Rijk vervingen de jeneverbessen de peperbolletjes die toen veel te zeldzaam en veel te duur waren.
In de Middeleeuwen werden jeneverbessen gebruikt als bederfwerend middel, tegen reuma en tegen troebele urine. In Schotland werden de wonden van de gekwetste soldaten verzorgd met Gin, het equivalent van jenever. In de 18de eeuw maakten de jeneverbessen deel uit van de lijst van medicijnen die in ieder ziekenhuis van de koning van Frankrijk aanwezig moesten zijn. Tot in het midden van de 19de eeuw werden de takken van de jeneverbes op openbare plaatsen en in ziekenhuizen verbrand om epidemieën tegen te gaan.
|
